Onu ilk gördüğümde yumak gibiydi. Kendinden büyük bir ayıcık kapıp gitmiştim onu görmeye. Ayı Adem ! N’oldu acaba Adem’e ? Yumağın adını Gökhan koydular. Gözleri ile adı çok uyumluydu o sıralar. Büyüdükçe göklerden inip daha bir ırmaklara, denizlere karıştı bakışları. O benim yol arkadaşım. Yazının tamamını okuyun »
Şu tavuklu saati kim bulmuşsa eline sağlık. Şu tavuklu saat var ya herkesin sevgilisi olmuştur bu ülkede. Ben kendimi bildim bileli yem yer bu tavuk. Hiç doymaz. Ancak saati kurmayı unutacaksınız. saat duracak da tavuk yem yemekten vazgeçecek. Bu tavuğa acımamak elde değil. Yazının tamamını okuyun »
Dikkat ettim, bencil insanlar hakları söz konusu olduğunda daha bir pasif davranıyorlar. Almaya alışmış olsalar da sürekli gözleri hak etmedikleri şeylerde ve yerlerde olduğu için, hak alma konusunda hiç de ortaya atılmıyorlar. Tilki kurnazlığı görüyorum böylelerinde. Tilki, kümese sessizce yaklaşır, gözüne kestirdiği avı ele geçirmek için uygun zamanı ve koşulları kollar. Kümesin asıl sahibine kafa tutan, “Kardeşim, bütün tavukları siz yiyorsunuz, şurdan bir tavuk da bize ayırın !”diyen bir tilkiye rastlamadık hiç. Yazının tamamını okuyun »
Düş kurmak istiyorum. Deniz kıyısında tek katlı bir ev. Evin girişinde camekandan bir odacık. Küpe çiçekleri yerleştirilmiş cam önlerine. Ama bir de oturma yeri var cam kıyısında. Ambalaj sandıklarının üzerine çiçekli basmadan yüzleri olan minderler atılmış, yumuşacık bir köşe yapılmış. Küçük bir kız çocuğu. Burnunu cama dayamış, sağanak halinde yağan yağmuru seyrediyor. Yağmur, camekanın her yanında. Küpe çiçeklerine ulaşamıyor. Küçük kıza ulaşamıyor. Yazının tamamını okuyun »
Bir deprem sözü dolaşıp duruyor ortalıkta. Uzmanlar konuşuyor, haber bültenleri konuya haberlerinde yer veriyor, her kafadan bir ses çıkıyor. Ama bu sözlerin içinde bana en ters geleni de şu: “Herşeyi yetkililerden beklemeyelim. ” Neden ? Herşeyi yetkisizlerden bekleyelim de görelim mi günümüzü ? Yazının tamamını okuyun »
Bu şarkı ne kadar güzel ! Hani fırından sıcacık bir ekmek alırsınız da bir dostla karşılaşınca ucundan koparıp vermeden duramazsınız ya… Ben de bu şarkının ucundan koparıp bloğumun baş köşesinde sunmadan duramadım. Şarkının bestesi ayrı güzel, sözleri ayrı güzel ! Yazının tamamını okuyun »
“eti yok, kanı yok bir uçar kuştur/o kuşun adını bilenler gelsin”
pir sultan abdal
Mis kokulu kuşum benim. Tüylerini okşamaya, gagasından öpmeye doyamadığım kuşum. Küçücük bir kuş, kocaman bir dosttu o. Nice dost geldi geçti dost kervanımdan. Kimi, acısını bırakıp geride.. çekip gitti. Unuttuklarım da oldu belki, unutturduklarım da.. Ama biri var ki dostlarımın içinde, ne unutmak mümkün onu, ne de unutturmak. Mis kokulu, yumuşacık tüylü, yüreği pıt pıt atan kuşum benim. Küçücük bir bebekken, mavi bir pamuk yumağına benziyordu. büyüdükçe mavi-yeşil bir renge dönüşmüştü. Benim dünyalar tatlısı, küçük arkadaşım… Nerede mi şimdi? Yazının tamamını okuyun »
Anasayfa
