küçük işler

Kurşun kalemle yazardım eskiden. Herkes de öyle yazardı. Kalemin ucu yazdıkça kütleşir, kütleştikçe sivriltirdim. Kalemin ucu sivrildiğinde daha bir güzel dökülürdü sözcükler kağıda. Kalemin ucu kütleşmeye başladığında sözcükler de dik bir yokuşu tırmanırmış gibi tık nefes kalır, sözcüklerin ayakları birbirine dolaşırdı. Tam bu noktada, kalemin ucunu sivriltmek gerektiğini anlardım. Kalem açılınca sözcükler de açılır, yokuş falan anlamaz dört nala uçardı bembeyaz kağıdın üzerinde. Uçsuz bucaksız steplerde koşan yaban tayları gibi…

Yazının tamamını okuyun »

Bardaktan boşanırcasına yağmur yağdı iki gün önce. İstanbul yağmura susamış.
Mis gibi çay kokusu yayıldı evin içinde. Hayatlarımız acı çaya çevrilse de böyle yağmurlu havalarda, camekana vuran yağmur tanelerine bakarak balkonda çay içme keyfimizden vazgeçemeyiz. Yağmur, tozu toprağı yıkar da çatılar, ağaçlar, yollar dupduru bir görüntü alır ya, yağmurlu havada çay da bir başka berrak görünüyor bardakta. İçtikçe içesi geliyor insanın. Yok..çayın markasını sormayın, bu kadarı reklama girer.

Yazının tamamını okuyun »