Anasayfaacı çay
Zelin Artuğ
Yakında Kalkedon yayınlarında çıkacak olan yeni çevirimden bir iki bölüm aktarmak istedim. Acı Çay (Thé Amer) Faslı bir yazarın, Moha Souag’ın romanı. Moha Souag, 1991′de RFI (Uluslararası Fransız Radyosu) tarafından verilen “Fransız dilinde yazılan en iyi öykü ödülünün ve 1998′de verilen Atlas Öykü ödülünün sahibi bir yazar. Aynı yazarın bir kitabını daha çevirdim Türkçe’ye. İblis. Bu kitabı da yayınlanma aşamasından sonra kitapçıların vitrinlerinde göreceğiz. Ama o kitaptan daha sonra söz edeceğim sizlere. Şimdi gündemdeki kitap Acı Çay. Romanda bize çok yakın, bizden bir şeyler var sanki.
“(…) Deniz, güneşi uçurumuna terk etme işini ağırdan alıyordu. Sanki ertesi gün yeniden doğduğunu göremeyecekmiş gibi güneşe sımsıkı sarılıyordu. Lâl rengi koca yuvarlağın yarısı mavi tuvale asılmıştı. Kudurmuş dünyanın çevresini boydan boya dolaşırken biriktirdiği kanla yumak oluşturmuş bu koca yuvarlağı yıkamaya denizin bütün suyunu toplasalar yetmezdi. Sokak lambaları birbiri ardına yandı; sarı ışıklarını mavi kentin sokaklarına yaydı. Farid, yanı başında fren yapan arabayı duymadı.(…)”
“(…)Mohcine’e bu filmlerde saçma gelen şey, Amerikalıların daima kazanmalarıydı; herkese karşı onlar galipti. Kızılderililere, Çinlilere, Almanlara, Vietnamlılara karşı… Daha da saçma olan şey, bu filmlerde Amerikalılara karşı savaşan insanların hiç ortalıkta görünmemesiydi ! Sinema ekranlarında onlar… Televizyon ekranlarında onlar… Bütün evlerde, bütün kentlerde neredeyse ev halkıyla, kent halkıyla birlikte oturuyorlardı.(…)”
* * * * *
“(…)Avukat bunları söylerken kapıyı örtmeye yeltendi ama adamın biri ayağını kapıya dayayıp bunu engelledi.
- Mademki seçimler ertelendi, insanlara dağıttıklarımızı geri alıyoruz. İşte elimdeki listede yazıyor : Daire 6′ya bir adet kelle şekeri ve on dirhem. Şimdi bunları bize geri verin, gelecek seçimlerde yine veririz.
-Kime vermiştiniz bunları ? Ben hiç evde bulunmam ki.(…)”
510 okunma
(9 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ...